می بخشید چند وقتی نیومدم

اولین شب سال ، تنها ، اينجا ، من ، چه خوب كه تنهايم ، چه خوب ، چه خوب
از كجاي اين دل ريشم برايتان بگويم كه به جايي برنخورد ، كه نلرزد دل كسي ، كه راهم بيراه نباشد، ها ؟
من بهار نمي خواهم ، من عيد را دوست ندارم
من از آب و آيينه اين مردم سخت بيزارم ، من از هرج و مرج حراجي هاي شب عيد مي ترسم
من از عيدانه ، از لبخند ترسانم
من تنفر دارم از گل هاي رنگارنگ ، من از برنامه هاي عيد نالانم
من از بوسه وقتي به اجبار است ، هراسانم ...

تنها دلخوشیم حافظ رو تاقچه است که گاه گاه در دستان لرزانم باز هم اینده را به خوب وعده میدهد و من ...

باز دلتنگ و هراسانم      از سالی که در راه است از بوی عید ..

من از پنجشنبه ی اخر سال بیزارم از نبود پدر از سنگ قبر ٬اه ای اسمان نبار که بوی خاک دیگر به مشامم خوش نیست مرا به یاد عید میاندازی دیگر پامچال نمیخواهم از سنبل دلگیرم ..

من از بوسه وقتی به اجبار است٬ هراسانم...

عید همگیتون مبارک

یادتون نره برای منم دعا کنید 

من 

من از این فاصله ها دلگیرم

بی تو اینجا چه غریبانه شبی میمیرم

دیر سالیست  که می خواهم از اینجا بروم

ولی انگار که با قلب زمین زنجیرم ...

عشق نيروي است در عاشق كه او را

به طرف معشوق مي كشاند

 و دوست داشتن جاذبه اي است در دوست

كه دوست را به طرف دوست مي برد.........

عشق غذا خوردن يك حريص است......

دوست داشتن در سرزميني بيگانه

  يافتني است...... عشق جنون چيزي

 جر خرابي و پريشاني نيست ... اما

دوست داشتن در اوج معراج از سرحد

         ......... عقل فراتر مي رود به قله بلند افتخار........

نو شدی ولی ای کاش                               همون کهنه می موندی

از من و احساس و عشق                            از قدیما می خوندی

طرز نگاهت ای کاش                                    اینقده عجیب نبود

رویای سوت و کورم                                     باز پره فریب نبود

نو  شدن تو انگار                                          یه حادثه ی زشته 

بد شدن روزگار                                            به پای سرنوشته 

چشمای بی روح تو                                      خیره شدن به بالا 

بین من و دلت هم                                        حرفی نمونده حالا 

برفای پشت کوه و                                        زمستون حاشا کرده 

غریبه عکس تورو                                          اینجا تماشا کرده

هرکی به هرکی شدن                                  اینروزا دیدنیه 

اسم تو روی لب                                             اونا شنیدنیه 

زير اين اسمان مينايي.

چاره اي نيست جز شكيبايي.

اري از قسمت نمي بايد گريخت.

عين الطاف است ساقي هر چه ريخت.

عطر تو در اعماق لحظه ها جاريست.

جاي تو در جام زندگي خاليست.

اندوه را پاياني نيست

پروردگارا!
به من آرامش ده
تا بپذیرم آنچه راکه نمی توانم تغییر دهم
دلیری ده
تا تغییر دهم آنچه را که می توان تغییر دهم
بینش ده
تا تفاوت این دو را بدانم
مرا فهم ده
تا متوقع نباشم دنیا و مردم آن
مطابق میل من رفتار کنند.

گفتی منو دوس داری...

تو گفتی عاشق چشام شدی...

تو گفتی احساسامو دوس داری...

 تو گفتی قلبت مال منه...

تو گفتی بوسه هامو دوس داری...

تو گفتی دوس داری نوازشت کنم...

تو گفتی می خوای تو بغلم بگیرمت...

 تو گفتی همدرد تو منم...

تو گفتی همراز تو منم...

تو گفتی شب و روز من تویی...

تو گفتی تنها یار من تویی...

 تو گفتی...

تو همه ی اینها رو گفتی ولی من فقط می گم اگه تو نباشی من میمیرم...

شکست عهد من وگفت هر چه بود گذشت

 به گريه گفتمش آري وچه زود گذشت بهار بود

 وتو بودي وعشق بود و اميد بهار رفت و

 تو رفتي و هر چه بود گذشت